Indyjska panna młoda cz.3

HENNA / MEHENDI

Zdobienie skóry wzorami malowanymi henną jest tradycją chętnie pielęgnowaną przez Induski przy każdej okazji: świętach, imprezach rodzinnych i oczywiście weselach. Na początku zaskakiwał mnie widok bardzo zachodnio ubranej młodej kobiety (np. na lotnisku), u której na nadgarstku, pod rękawem marynarki można było dostrzec brązowe ornamenty. Dzisiaj wydaje mi się, że właśnie w takim zestawieniu wygląda najlepiej. Uwaga, lansuję się:

mehendi 1
Malowanie ich jest przy tym okazją do świętowania – głównie w damskim gronie – tuż przed ślubem. Imprezę tą, zwaną mehndi, często łączy się z inną, poświęconą muzyce i tańcom – sangeet. Zaprasza się mehndi wallah, wybiera z katalogu ulubiony wzór i oddaje w ich ręce. Zebrane kobiety malują sobie zazwyczaj ręce i przedramiona, panna młoda dodatkowo stopy. Im ciemniejszy kolor mehendi, im dłużej się utrzyma na skórze, tym większe uczucie panny młodej do przyszłego męża.

BRANSOLETKI / BANGLES /CHOORA

Pendżabska tradycja, obecnie popularna również w innych regionach Indii. Zakładanie tych – podarowanych przez wujka ze strony matki – bransoletek (tradycyjnie 21 na każdą rękę,  czerwone i w kolorze kości słoniowej, chociaż ostatnio każdy kolor, który pasuje do stroju), odbywa się również podczas specjalnej ceremonii zwanej chooda, tym razem tylko w ściśle rodzinnym gronie. Świeżo upieczona mężatka powinna nosić je co najmniej 40 dni, idealnie – rok. Potem odbywa się również niewielka ceremonia, podczas której mąż zdejmuje je z nadgarstków małżonki. Ponoć młoda małżonka była zwolniona z cięższych prac domowych podczas ich noszenia – aby się nie zniszczyły. W takim razie mogłabym je nosić całe życie ;)

PIERŚCIENIE / ARSI

O ile pierścienie mają za zadanie głównie zdobić dłonie, arsi, czyli pierścień ze zwierciadłem, często noszony na kciuku, posiadał również praktyczne funkcje – pozwalał pannie młodej sprawdzić dyskretnie wygląd czy kontrolować sytuację wokół, nawet z grubym welonem nasuniętym głęboko na  twarz. Całkiem sprytnie!

HAATH POOL

Biżuteria pokrywająca wierzch dłoni, często łączy bransolety z pierścieniami. Znaczy tyle, co „kwiat dłoni”.

KALEERAS

Zawieszone u nadgarstków, w kształcie dzwonków lub kloszy, kaleeras zakłada pannie młodej jej siostra  i przyjaciółki. Tradycyjnie są robione ze srebra, ale ponieważ jest to część biżuterii, która nie jest używana przy innych okazjach, często do produkcji wykorzystuje się mniej szlachetne materiały. W czasie wesela panna młoda rzuca nimi w stronę gości, co ma wróżyć dotkniętej osobie szybkie zamążpójście – zupełnie jak w przypadku rzucania welonem na polskim weselu. Słyszałam, że pierwowzorem kształtu kaleeras były rozłupane orzechy kokosowe, które dostarczały pannie młodej nieco pożywienia w czasie drogi do domu męża i wesela (ze skromności nie wypadało jej upominać się o jedzenie).

BRANSOLETA NA RAMIĘ / BAJUBAND

To z kolei prezent dla panny młodej od przyszłej bratowej. Ma chronić przed „złym okiem”.

BUKIET

Kwiaty na indyjskich weselach odgrywają ważną rolę, ale mam wrażenie, że bukiet w dłoniach panny młodej jest raczej nowinką, która się dobrze przyjmuje.

Tutaj więcej inspiracji:

Follow Indian bride / hands by Asiaya on Pinterest

Follow Arsi by Asiaya on Pinterest

You may also like